Basket

Written by: Michelle Marie S. Luzana

Year 2010 was indeed a year full of abundant blessings for me. To name some of the major or greatest gifts I have received, please move on. It was early last year when I got my job which keeps my bank account revolving, of course. The first few shifts was one of the toughest days of my life that I learned to survive through HIS guidance. Little by little I was able to overcome the so called “adjustment period”. All the while I thought life will just keep getting better, not until one of the biggest challenge comes along our way. Yes, I have my career going but then my family was starting to fall apart. I thought I would give up but prayers can really move mountains. Inch by inch, harmony finds its way into our home. I don’t know if it is because of the impact that long awaited gift has brought into our family or its just because of the natural cause from my parents love for each other(I know there’s still some that is so powerful to bind them again.*wink*). And lastly, as what I always say to my friends and my family, I am so blessed to have my answered prayer.


A package deal sent from HEAVEN to be with me. Yes indeed, it was only a few months ago but the love in our hearts just keep on burning more and more. I wake up every morning realizing that I fall in love with him over and over. I know for sure that it is possible because our relationship rooted from something deeper, something unusual and something planned by destiny. It came in an unexpected time, place and situation. Something that I could not imagine I would go through and will survive. My God’s Greatest Gift, Christopher AKA “Topher/Kris/Topexpress” who inspires me to treasure my family more than anyone else, who taught me how to be a better person not just for me but for the benefit of other people as well. He made me do things that I did not know I could, he opens a lot of doors for me to appreciate myself worth a lot more.

I would say that with all those gifts, I could not ask for more in 2010. In return, I would want to offer my arms to those who are in need, my touch to those who are in pain, my smile to those who are suffering, my ears to those who needs a listener, my mind and my heart to those who needs understanding and my generous self to those who I love the most. I will never get tired of loving because I have faith that I am receiving more than what I have asked for and that I will continue to receive those from the people I love the most. As one of my favorite lines from a movie I recently seen, “I only ask for a bread and yet you gave me burger with fries in a combo meal.” What more could I ask for?!


Let me say this quick – I cannot ask for more for i got the best and i must say… Taragis! daig ko pa nanalo sa lotto – JACKPOT ako! yehhhbaahh! ^_^

                                                                                                                                                                                                      —- Topexpress

3D


Kadalasan kapag nakakaranas tayo ng pagkabigo, pagtatakwil, pagtanggí, pag-ayaw,kahihiyan, sentimiento, o samâ ng loob mapa sa kaibigan, mahal natin sa buhay o sa kahit na sa anong mababang punto ng ating buhay, madali tayong mapanghinaan ng loob at mawalan ng pag-asa.

Maaring dahil na din ito sa nararamdaman natin o pinagdadaanan at dahilan ng ating paghinto o pagtanggap ng pagkatalo, o pagkakadapa. We sometimes lose the courage to stand up and fight again. We always find reasons to surrender and reasons for our DEFEATS.

Pagnasaktan: “siguro di para sa akin toh”

Pagnabigo: “hindi lang tlga kami laan para sa isat isa” o “maybe this is really not my destiny”

Pagnatorpe: “Ang ganda nia, langit sia at lupa ako. Hindi ako gwapo/maganda para magustuhan nia”

Pag nagpadala sa galit: “kung ayaw nia eh di wag, di ako gago para pilitin pa”

Siguro nga normal ito pag nakakaranas tayo ng panghihina ng loob o rejection at disappointments in life. Minsan sa pagtulong hindi naman tlga dapat naghihintay ng kapalit, parang sa pagmamahal. Try not to have high expectations of people because it just sets you up for disappointment.

Ang ating buhay as i always say, its a long way JOURNEY. And through our explorations in life, we LEARN lessons . Hindi lahat na prepredict, nafefeng shui, o nahuhulaan. We LIVE and normally tend to make mistakes and get HURT. Its part of the learning process. Ang buhay natin madaming sangang daan, nakakalito, nakakahilo. Darating sa punto natin na pipili tayo ng daan na ating tatahakin; at tulad ng paglalakabay, hindi lahat ng daan patag o sementado. May mga daaan na malubak, maputik at hindi sementado, minsan pa dead end. When we find our path, we must not be afraid. We need to have sufficient COURAGE to make mistakes.

Sometimes “the end” doesnt mean end, sometimes its another way of GOD giving us reasons to FIGHT and FIND another or different route and keeping ourselves giving our maximum potential to STRIVE and be back in the game so called life. Disappointment, Defeat, and Despair are the tools God uses to show us the way. Hindi naman tlga dapat sumuko.

“Failure is extremely difficult to handle but that doesnt mean na when it gets through our way, we just let it knocks us down.”

Hindi kailangan huminto sa mga pangarap, hindi kailangang isuko ang lahat lahat, hindi sapat ang nagawa mo na. Get back up and go again. Hindi masamang sumubok muli, ang lumaban para sa paniniwala at paghahangad ng mga bagay na pinangarap natin o mga bagay na sa panaginip natin lagi nakikita. We shouldnt give up too easily on our dreams and hopes in life.

“The size of our success is measured by the strength of our aspiration; the extent of our dream; and how we handle disappointment along the way.”


— topexpress

UTOL

1_823245065lPangalawa ako sa aming tatlong magkakapatid. Si Bigger Bro, ako si Big Bro at si Litol sis. Masasabi ko na isa na yata ako sa pinaka maswerte na “dikong” sa amin. Bukod sa magkaroon ng mapagmahal at mapag arugang ina ay biniyayaaan pa ako ng dalawang makukulet at magugulang mababait na kapatid. 😀

Si “KUYA” – hindi ko tlga masyado kasundo nung maliliit pa kami si bigger bro, naaalala ko pa, halos mamula na sa galit si kuya sa akin sa kakaturo ng kulay bago ang araw ng aking unang pagsubok sa paaralan para maka pag enroll sa kinder. Hindi ko kasi matandaan ang kulay na “pink” at madalas sa tuwing tatanungin ako ang sagot ko ay “makopa” 😛 weh tlga naman! Ano ba kasi kulay ng makopa?! Pero sa mga batok at pabulyaw na pagtuturo ni kuya natuto ako. Madami kaming pinagkakasunduan ni kuya at hilig na bagay… NAalala ko pa ang paborito namin na chicherya: si kuya – chippy ako naman – cheese it! Si kuya mahilig sa coke eh ako mahilig sa sprite… penyepel juice kay kuya, sa akin naman sagot gulaman pagbibili ng samalamig sa labas ng school. Haaaaaaayyy! Dami naming pagkakahawig diba? Wahehehehe

1_405216849l

Si kuya din ang nagturo sa akin na mag bike. Di siya nagsawa sa kakaturo sa akin at di nia ako pinabayaan hanggat di ako nagagalusan at magsemplang natututo na mag bisikleta. Usong uso kasi nuon un! Nang ibili nga kami ni nanay ng bike kay kuya blue, ang sa akin ay red. Halos mamuti na nunal ni nanay sa kaka abang sa amin sa gate kasi gabi na wala pa kami aheheheh kakabike, nakakarating kasi kami sa ikatlong bayan mula sa amin Sta Rosa –  ang bayan ni boni. 😀 kahit napapalo kami ni kuya, pagpasok sa kwarto namin ay tatawa lang kami at hindi alintana ang sakit ng palo ni nanay sa pwet. Alam naman namin na iyon ay palo ng pagmamahal at pagdidisiplina ng isang mapagarugang ina.

Hindi ko makalimutan ang paglalambingan naming ni kuya. Pinipilantik nia ako ng baril-barilan na ang bala ay saresa, ako naman ang pagsumpit sa kanya ng munggo o bigas 😛 diba ang sweet namin?! Ang pagsusuntukan naming ni kuya at pag wrewrestling pag nagaaway pero sempre pag natatalo na ako iiyak ako at sabay sumbong ke nanay. Ahahahahah naalala ko si kuya kung maka iyak pag pinalo na ni nanay at ang sama ng tingin sa akin eh ako naman didilaan ko lang sia belat! Ahahah

DSC00302

SI bunsoy, haaaaaaaaaaaayyy!! My litol sis! Kung sino pa babae sia pa ang pasaway! Ahahahah Si bunso ang masasabi ko na sobrang joker sa aming lahat. Sobrang kalog at napaka buhay magkwento. Napakasarap balikan ng nakaraan pag siya ang nagbibida. Natatawa tuloy ako habang ginagawa ko ang blog ko na to! Putek! 😛

Bung-ge ang tawag ko sa kanya nung maliit pa sia, por obyus reason dahil walang mapaglagyan at parang kakambal na nia ang mga cavities at tooth decay nung bata pa siya.Si bunso ang parang bespren ko sa amin. Madali kasi utuin ahehe siguro dahil ako na din nagalaga sa kanya at maka dikong tlga sia kesa sa kuya. Ako unang naka alam sino ang pers crush nia, hindi ko maiiwasang di matawa sa tuwing maaalala ko nung 3 yrs old pa lang sia at minsan kinukutuhan ko siya habang sia naman ay sabay pandahaw ng iyak at sabi “weh bakit mo kinukuha kuto ko, akin yan eh huhuhuhuhu” ahahahah putek! Hang damot! Akala nia gusto ko kuto niya kaya kinukuha ko ahahahah putek tlga!

Para siyang videoke machine nung araw o jukebox! Itayo mo lang yan sa mesa sabay bigay ng pera kakanta na yan! Matudnila o kahit awit ni Paul Anka nak ng teteng alam niya! Sempre the bigger the money o token u give the longer she sings. Ahahahaha o diba bata pa lang nakikitaan mo na ng pagiging business minded ang bunsoy ko! Lolz 😛

Ako din ang unang kasama niya nung unang bisita mens niya, wahahahah ang saya nun! Nagdadasal kami sa katedral nang bagulat ako sa kanya dahil mula sa taimtim na pagdadasal ay biglang nanlaki mata nia at natakot sabay akap sa akin. Nagtuturuan pa kami at halos iyakan nia ako na ako na daw bumili ng pads dahil nahihiya sia weh ibig kong batukan at sabihin na weh ako ba tingin mo hindi mahihiya. Toinks! ANg sarap ng feeling at balikan at lalo ng pakiramdam na nasubaybayan mo ang paglaki at buhay ng mga taong mahal mo.

 

1_328059644l

1_997816815l

  At ngayon na halos 5 taon na akong nangingibang bayan, sobrang miss na miss ko na ang aking mga kapatid at pamilya. Madami na din akong eksenang di nasubaybayan sa teleserye ng aming pamilya. Nakakamiss maging parte ng buhay nila at gayun din sila bilang parte ng bawat eksenang nagaganap sa buhay ko ngayon.

Nakakatuwang isipin na mula sa pamilyang hindi nakadama ng pagmamahal ng isang tunay na ama ay uusbong ang pagmamahalan at disiplina lalo na sa aming dalawang lalake sa pamilya. Kapag nangailangan si kuya at nanghina, nandun si dikong para sumuporta at makinig sa problema. At si bunsoy na laging handang magpatawa at magbalik ng mga ngiti sa oras ng kalungkutan.

Haaaay! tagay nga ng gin jan! :D*

At sa pinakamamahal kong mga UTOL na tinamaan ng magaling!

HAPPY BIRTHDAY KUYA (October 2) and BUNSOY (October 11)!!!

kampay para inyong kaarawan!

***************************
kaya sa mga utol ko, kung mabasa nyo man ‘to. gusto kong ipaalam sa’yo na mahal na mahal ko kayo. Sobrang proud ako sa inyong dalawa at sa ating pamilya. Maulit man ang buhay ko kayo paren pipiliin kong maging utols. nakanaman! pa cheesy pizza naman jan!

I LOVE U KUYA at BUNSO! SOBRANG MISS ko na kayo! Labyu NAY!

 1_746686217l

Realization:

“Sometimes being a brother is even better than being a superhero. “

Ideal person

I always asked myself, “Does such an ideal person exist?” There is no such ideal girl for me. Though we hope we could find the right one for us, who will always understand, listen, who is caring, sweet and other qualities that we wished for the person whom we’d like to be with. But I believed that not unless a person learns to accept the totality of an individual, then we are in the right path of choosing the personality of a person, making her imperfections to be loved and accepted. Going into a relationship is never a game. It is an investment of love between two different individuals. It is something to which I really think through and plan far…